Afscheid van Donald Buyze (Vermeylenkring Kortrijk)

Met pijn in het hart nemen we afscheid van Donald Buyze, een inspirerend man en VF-vrijwilliger. Met zijn camera in de aanslag was hij een meerwaarde voor de Vermeylenkring in Kortrijk en zijn werk rond de zivil-arbeiters is uniek. Namens alle medewerkers en het bestuur van August Vermeylenfonds willen wij hem bedanken voor zijn inzet en onze meest innige deelneming betuigen aan zijn familie en vrienden. Ook willen wij onze steun betuigen aan zijn collega’s in het VC en aan Vermeylenkring Kortrijk, Armand Sermon, Linda Denys, Marie-Jeanne en John Delbarre.

Donald Vf Kortrijk


Mijn eerste reactie was: “Verdomme Donald, we hebben je nog zo nodig!”
Linda had me net via de telefoon het verschrikkelijke nieuws verteld.

Donald was meer dan een goede en behulpzame vriend. Hij was het sociale zelf. Wanneer er iets te organiseren viel, was hij samen met Marleen van de partij. Dit niet om vooraan op het podium te gaan staan. Neen! Donald was te vinden achter de knoppen van de geluidsinstallatie; of boven de potten in de keuken waar de spaghetti stond te koken met het oog op het bijeenscharrelen van geld voor een humanitair doel; of rond snorrend met zijn jeep bij het zoeken naar materiaal voor een activiteit van één van de talrijke verenigingen waarvan hij lid was.

Verdomme Donald, we hebben je nog zo nodig. En er is niemand om je te vervangen.” 

Als eerste stapte je in ons project om de Kortrijkse Vermeylenkring nieuw leven in te blazen. Jij besmette de vereniging met een rare virus: de vriendschap. Je vlakte de scherpe hoeken af en inspireerde altijd de oplossingen die iedereen meetrokken. En dit niet enkel in onze vereniging maar in alle andere vrijzinnige verenigingen waar je actief was.

Maar jij was meer dan het manusje van alles. We beleefden prachtige momenten en niet enkel aan de toog van Mozaïek. Onze ritten in Noord-Frankrijk op zoek naar de begraafplaatsen van de Zivil-Arbeiter uit de Eerste Wereldoorlog zitten voor altijd in mijn herinneringen. We stapten mee op achter de vlaggen van Franse ancien combattants in optocht voor een eresaluut aan de laatste rustplaatsen van de arme stumpers die tot slavernij gedwongen spoorwegen en loopgrachten moesten aanleggen voor de Duitse bezetter. Samen stonden we vooraan tussen de eregenodigden en de tricolores en tot mijn verbazing kon ik me zelfs de woorden van de Brabançonne herinneren en meestamelen toen een plaatselijke fanfare onze nationale hymne inzette.

Verdomme Donald, jij hebt me veel geleerd.”

Jij leerde me de Eerste Wereldoorlog kennen via de onderkant van de medaille. Niet de oorlog van de talrijke musea in je geboortestreek. Neen! Als kleinzoon van een Zivil-Arbeiter en als sociaal democraat ging je op zoek naar het lijden van de gewone mens. Jij opende voor ons in deVermeylenkring een onbekende en vergeten wereld met je voordrachten, je tentoonstelling en je busreis. Als volleerd historicus en speurneus spoorde je namen op van die vergeten simpele mensenkinderen: werkmensen, boeren, werklozen, arbeiders. Ze werden weggerukt uit hun bezette dorpen en opgeëist om te werken. Wanneer ze ziek en zwak werden van de honger en mishandelingen, crepeerden ze in vuile barakken waarna ze als waardeloos vuil onder de grond werden gestopt. Donald, je hebt een leven lang voor velen en allen gewerkt maar het verzamelen en bekend maken van dit lijden is je levenswerk. Je opzoekingen rond de Zivil-Arbeiter zullen de geschiedenis en de boeken ingaan.

Donald. We missen je al! En er is niemand om je te vervangen.

Armand Sermon In opdracht ven het bestuur van AVK AugustVermeylenkring Kortrijk